تاریخ: یک‌شنبه، ۱۳ سپتمبر ۲۰۲۶
زمان: از ساعت ۱۳:۰۰ تا ۱۹:۰۰
مکان: Karl-Lothringer-Straße 26–32، 1210 Wien
تعداد اشتراک‌کنندگان: ۱۳ جوان
روز یک‌شنبه، ۱۳ سپتمبر ۲۰۲۶، از ساعت ۱۳:۰۰ الی ۱۹:۰۰، یک ورکشاپ جوانان در سالون برگزاری برنامه‌ها واقع در Karl-Lothringer-Straße 26–32، 1210 Wien برگزار شد. در مجموع، ۱۳ جوان در این ورکشاپ اشتراک کردند. دو تن از اشتراک‌کنندگان از آغاز برنامه حضور داشتند و سایر اشتراک‌کنندگان پس از ساعت ۱۵:۰۰ به برنامه پیوستند.
آغاز ورکشاپ
در آغاز برنامه، غوث‌الدین میر از جوانان استقبال کرد و از اشتراک و علاقه‌مندی فعال آنان سپاسگزاری نمود. وی همچنان از وزارت امور اجتماعی اتریش به دلیل فراهم‌سازی زمینهٔ برگزاری این ورکشاپ ابراز قدردانی کرد.
او تأکید نمود که چنین برنامه‌هایی فرصت مناسبی را برای جوانان فراهم می‌سازد تا دانش و مهارت‌هایی را کسب کنند که برای ساختن آینده‌ای بهتر اهمیت دارند. همچنان، گفت‌وگوی مشترک دربارهٔ خشونت، افراط‌گرایی، رادیکال‌شدن و پیامدهای منفی احتمالی این پدیده‌ها بر خود جوانان، خانواده‌های آنان و جامعه، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
پس از آن، آقای یوسفی، به‌عنوان مسئول ورکشاپ، فهرست اشتراک‌کنندگان را تکمیل کرد. وی دربارهٔ فورم‌های رضایت برای گرفتن عکس معلومات داد و اهمیت حفاظت از اطلاعات شخصی، حریم خصوصی و محرمانه‌ماندن اطلاعات را توضیح داد. به‌ویژه تأکید شد که مطالب شخصی و حساس مطرح‌شده در جریان ورکشاپ باید محرمانه باقی بمانند.
سپس آقای التزام، یکی از همکاران ورکشاپ، اهداف و محتوای برنامه را برای جوانان توضیح داد و آنان را تشویق کرد تا به‌گونهٔ فعال در بحث‌ها و تبادل آزادانهٔ دیدگاه‌ها اشتراک نمایند.
سهم پولیس اتریش در برنامه
در ادامه، بازرس پولیس، دنیز چیفتچی (Deniz CIFTCI)، از بخش تنوع و امور مربوط به آن، به مدت حدود دو ساعت با جوانان به گفت‌وگو و برگزاری ورکشاپ پرداخت.
در این بخش، موضوعات مختلف مرتبط با خشونت، افراط‌گرایی، رادیکال‌شدن، مسئولیت‌های فردی و اجتماعی و راه‌های پیشگیری از این پدیده‌ها مورد بحث قرار گرفت.
جوانان فرصت یافتند پرسش‌های خود را مطرح کنند، تجربه‌های شخصی‌شان را با دیگران در میان بگذارند و دربارهٔ چالش‌هایی که ممکن است در زندگی روزمره، روند ادغام در جامعه و محیط اجتماعی خود با آن روبه‌رو شوند، آزادانه صحبت نمایند.
گفت‌وگوی آزاد با جوانان
پس از یک وقفهٔ کوتاه، بخش دوم ورکشاپ به رهبری مسیح‌الله برگزار شد. این بخش حدود یک ساعت ادامه یافت و به شکل گفت‌وگوی آزاد و تبادل نظر مشترک پیش رفت. آقای رحمانی نیز در اجرای برنامه و گردانندگی بحث‌ها با مسیح‌الله همکاری کرد.
یکی از محورهای اصلی گفت‌وگو این بود که چه عوامل اجتماعی، اقتصادی و فردی ممکن است باعث شوند جوانان در شرایط دشوار زندگی، بیشتر در معرض خشونت، اعمال غیرقانونی یا گرایش به افکار و ایدئولوژی‌های افراطی قرار گیرند.
دیدگاه‌ها و نظریات جوانان
شماری از جوانان، طردشدن از جامعه، احساس تحقیر، تبعیض و نبود پذیرش و احترام کافی در جامعه را از جمله عواملی دانستند که ممکن است زمینهٔ آسیب‌پذیری در برابر رادیکال‌شدن را افزایش دهد.
به باور آنان، جوانی که احساس کند در جامعه از احترام کافی، پذیرش اجتماعی یا فرصت‌های برابر برخوردار نیست، ممکن است برای یافتن احساس تعلق و هویت به دنبال راه‌های دیگری بگردد. در چنین شرایطی، احتمال دارد او به گروه‌ها یا جریان‌هایی جذب شود که راه‌حل‌های ساده‌انگارانه یا افراطی ارائه می‌کنند.
برخی دیگر از اشتراک‌کنندگان بر مشکلات اقتصادی و اجتماعی تمرکز کردند. آنان به‌ویژه نداشتن اسناد اقامت، نامشخص‌بودن آینده، فقر، بیکاری، مشکلات مالی، موانع زبانی و دشواری‌های ادغام در جامعه را از عواملی دانستند که می‌توانند فشار روانی و اجتماعی زیادی بر جوانان وارد کنند.
به باور جوانان، فردی که برای مدت طولانی با نگرانی دربارهٔ آینده، مشکلات مالی و کمبود فرصت‌های آموزشی یا کاری روبه‌رو باشد، ممکن است در برابر وعده‌های دروغین یا انتخاب راه‌های نادرست آسیب‌پذیرتر شود.
شماری از جوانان همچنان به مشکلات خانوادگی و اجتماعی در افغانستان اشاره کردند. آنان توضیح دادند که فقر، دسترسی محدود به آموزش، مشکلات خانوادگی، خشونت و نبود چشم‌انداز روشن برای آینده می‌تواند از سنین پایین بر رشد فردی و توانایی تصمیم‌گیری جوانان تأثیر بگذارد.
اگر این دشواری‌ها پس از مهاجرت با مشکلات مربوط به اقامت، زبان، وضعیت مالی و ادغام اجتماعی نیز همراه شوند، ممکن است فشار بر جوانان بیشتر گردد.
در عین حال، جوانان به‌صراحت تأکید کردند که هیچ‌یک از این مشکلات، خشونت یا افراط‌گرایی را توجیه نمی‌کند. برعکس، برای طراحی اقدامات مناسب در زمینهٔ پیشگیری و حمایت، لازم است عوامل و زمینه‌های خطر به‌درستی شناخته شوند.
از همین‌رو، اشتراک‌کنندگان پیشنهاد کردند که در کنار اقدامات قانونی ضروری، توجه بیشتری به آموزش، مشاوره، فرصت‌های تحصیلی و شغلی، مشارکت اجتماعی و ایجاد اعتماد میان جوانان و نهادهای دولتی صورت گیرد.
اهمیت آموزش و زبان مادری
یکی دیگر از موضوعات مهم مورد بحث، بی‌سوادی و تفاوت سطح آموزشی میان جوانان بود.
شماری از اشتراک‌کنندگان تأکید کردند که نباید با جوانانی که از آموزش رسمی محدودی برخوردار بوده‌اند یا تحصیلات‌شان ناتمام مانده است، با همان روش‌ها و شرایطی برخورد شود که برای افراد دارای تحصیلات بالاتر یا جوانانی که از دوران کودکی زبان آلمانی را آموخته‌اند، استفاده می‌شود.
به باور اشتراک‌کنندگان، برنامه‌های آموزشی و پیشگیرانه باید بیشتر با سطح تحصیلات، توانایی‌های زبانی، سن، تجربه‌های زندگی و شرایط اجتماعی هر فرد سازگار ساخته شوند.
جوانان همچنان تأکید کردند که بهتر است چنین برنامه‌هایی، در صورت امکان، به زبان‌های مادری اشتراک‌کنندگان نیز ارائه شوند. به‌ویژه هنگام بحث دربارهٔ موضوعات حساس اجتماعی، بسیاری از جوانان می‌توانند تجربه‌ها، مشکلات و دیدگاه‌های شخصی خود را به زبان مادری‌شان آسان‌تر و دقیق‌تر بیان کنند.
پیشنهاد برای همکاری گسترده‌تر با ادارهٔ خدمات بازار کار اتریش (AMS)
در پایان بحث، جوانان ابراز تمایل کردند که برنامه‌های مشابه در آینده نیز به‌صورت منظم و با همکاری نزدیک نهادهای دولتی، سازمان‌های اجتماعی، پولیس و ادارهٔ خدمات بازار کار اتریش (AMS) برگزار شوند.
به‌ویژه، پیشنهاد شد که همکاری میان AMS و انجمن‌ها و سازمان‌هایی که با مهاجران و جوانان به زبان‌های مختلف کار می‌کنند، گسترش یابد.
به باور جوانان، چنین همکاری‌هایی می‌تواند دسترسی به معلومات دربارهٔ آموزش، تحصیلات مسلکی، ارتقای مهارت‌های شغلی، کار و فرصت‌های استخدام را آسان‌تر سازد و از این طریق، به ادغام بهتر جوانان در جامعهٔ اتریش کمک کند.
اشتراک‌کنندگان در پایان ابراز امیدواری کردند که این‌گونه ورکشاپ‌ها در آینده نیز ادامه یابد و در صورت امکان، با حمایت نهادهای اتریشی به زبان‌های مادری مختلف برگزار شود.
آنان تأکید کردند که آموزش، گفت‌وگو، مشارکت اجتماعی و فراهم‌بودن چشم‌اندازهای واقعی برای آینده، از شرایط مهم پیشگیری از خشونت و افراط‌گرایی و فراهم‌سازی زمینهٔ آینده‌ای مثبت و مستقل برای جوانان است.
سپاسگزاری و اختتامیه
در پایان ورکشاپ، بازرس پولیس، دنیز چیفتچی (Deniz CIFTCI)، از بخش تنوع و امور مربوط به آن، در قدردانی از فعالیت‌ها و تلاش‌های کانون فرهنگی، ادغام و ورزشی افغان‌ها (AKIS) در راستای کار با جوانان، از دریافت حق‌الزحمهٔ خود صرف‌نظر کرد و این مبلغ را به‌عنوان کمک یا اعانه در اختیار انجمن قرار داد.
انجمن AKIS از این اقدام ارزشمند و حمایت ایشان از فعالیت‌های مربوط به جوانان، صمیمانه سپاسگزاری می‌کند.
ورکشاپ در فضایی باز، محترمانه و سازنده به پایان رسید. جوانان از این فرصت استفاده کردند تا دیدگاه‌ها و پیشنهادهای شخصی خود را مطرح نمایند و بر اهمیت چنین برنامه‌هایی برای افزایش آگاهی، پیشگیری از خشونت و افراط‌گرایی و فراهم‌سازی زمینهٔ آینده‌ای سالم و مثبت برای جوانان تأکید کردند.
